دل نوشته

صادقانه بگویم

از لحظه ها

جز تکرار کابوسها و زخمها

چیزی نمی ماند 

یادمان باشد

عشق را

...

باید به تعداد روز های عمر

همیشه آنقدر سیر

به دنیا نگاه می کنم

که دلیلی برای غصه خوردن نمی ماند.

داستان زندگی

چندان هم که در کتاب های قطور نوشته می شود

پراز رمز و راز نیست

در روزگار سنگی ما

سرنوشت انسانها

بسان تخته سنگی

که پر شتاب

از بالای کوهی

فرو می غلتد

تکه تکه می شود

و عاقبت

در سیاهی دره ای

چال می شود

چیز دیگر

 از تمام نقش ها خسته می شوم

پاک می کنم

یک نقش مانده است

دوباره های مکرر

بی ثمر

سعی می کنم...

این نقش ماندنی است

باید دلم را عوض کنم!

وقتی کتاب قانون را باز می کنیم

تا "ما" را به بند های فراموش شده

باز گردانیم

- تنها چند بند برای عامیانه زیستن -

شاید نمی دانی

تنها برای عقب مانده های ذهنی

قانون را تجویز می کنند!

همچنان که پرستش را

برای آنانی که فکر کردن نمی دانند!!!

...

کوچکترین دل شوره ات را بگو

و تمام آنچه ترا و مرا خشنود می کند

برای عشق

آئین نوشته ایی

هرگز ندیده ام .

و آرزوی دومت ...

و آرزویی که جرائت گفتنش را به خود نمی دهی

چون آرزوی اولت را مردود می کند !

آرزویی که ترا از من دور می کند ...

وقتی که آرزوی اولت

دیگر محال نیست

بدان

زمان برای گفتن آرزوهای دیگر فرا رسیده است .

آرزو هایی که ترا برای همیشه از من دور می کنند .